Nikolai Rimsky-Korsakov
Componist

Zeeman met een pianootje

Yo mattie, ik ben geboren in 1844 in Tikhvin, een gat ergens ten oosten van Sint-Petersburg, wollah echt de middle of nowhere, jonguh! Pianolessen bij Ulikh en daarna bij Kanille, en die gozer maakte me gek op componeren, tintin, ik was meteen verkocht! Maar mijn grote broer Voin, een beest van een navigator en ontdekkingsreiziger, duwde mij de marine in, dus ik als broekie op de klipper Almaz, vanaf eind 1862! Twee jaar en acht maanden dobberen op zee, bro, ik had meer zeeziekte dan noten in mijn hoofd, maar lekker bezig, ik kwam wel terug!

Balakirev pakt mijn nek

In november 1861 stond ik ineens oog in oog met Mily Balakirev, een ouwe muziekbaas met een mond als een misthoorn, ayo! Die kanjer zei: schrijf die eerste symfonie, man, en hij loodste me erdoorheen, wat een gozer, eerlijk waar! Later kwam May Night in 1878–79, en daarna De Sneeuwmaagd in 1881, en dat ging er in als vers brood, breezy! Ik was dus een zeeman die opeens een componist was, een mattie met twee levens, check dat even!

Professor in Petersburg

In 1871 werd ik professor in compositie en orkestratie in Sint-Petersburg, op het Conservatorium, en ik kon er nog niks van, wollah, grapje, ik leerde het onderweg! Vijfendertig jaar lang schoof ik zo'n tweehonderdvijftig leerlingen door de mangel, gozers als Glazunov, Prokofiev en Respighi, echt een bak talent, jonguh! Stravinsky kwam privé bij mij thuis, niet op het Conservatorium hoor, die boy zat gewoon bij mij in de woonkamer, tintin! Van 1873 tot 1884 was ik ook Inspecteur van de marinekapellen, een burgerbaantje, dus geen schip meer, lekker droog, bro!

Die bij van mij

Mijn bekendste nummer is Flight of the Bumblebee, en dat is geen los liedje, hè, die komt uit mijn opera De Sprookjes van Tsaar Saltan, check! Die bij raast zo hard door je oren dat je denkt: ouwe, rem even af, die vliegt sneller dan mijn buurman op de scooter, wollah! Ik zette daar een volle vlucht van strijkers en blazers onder, en hup, je krijgt direct jeuk, echt een beest van een stukkie, breezy! Mijn Scheherazade uit 1888 was ook mijn pakkie-an, die dirigeerde ik zelf in Sint-Petersburg, maar die bij blijft mijn mattie nummer één, geen grap!

Rebel, verrader, ontslagen

Die criticus Stasov noemde mij een afvallige, een renegaat, omdat ik dichter bij Tchaikovsky kroop en ging studeren, jonguh, wat een drama-koning! In 1905 schreef ik brieven om mijn studenten te steunen tijdens de Revolutie, en boem, ik werd ontslagen van het Conservatorium, niet normaal! Maar de studenten gingen massaal staken, tintin, en in december was ik terug, onder nieuwe baas Glazunov, lekker bezig! Dus als iemand zegt dat ik voorgoed buiten lag: nee gozer, ik zat binnen een paar maanden weer in mijn stoel, check!

Mijn hart doet bam bam

Vanaf ongeveer 1890 had ik angina, mattie, mijn borst voelde als een kapotte contrabas, wollah! Na 1905 ging het van kwaad naar erger en na december 1907 kon ik niks meer, helemaal klaar, jonguh! Toch schreef ik De Gouden Haan, vanaf 1906 en klaar in september 1907, een messcherpe grap over de tsaar, ayo, wat een beest van een satire! De censors wilden in 1908 allemaal veranderingen, ik zei nee, bro, en twee dagen na mijn laatste brief daarover ging ik dood op 21 juni 1908, vierenzestig jaar, op mijn landgoed bij Luga, en nu lig ik in het Alexander Nevski-klooster!

Na mij de zondvloed

De Gouden Haan kwam pas op 7 oktober 1909 op het podium in Moskou, dus na mijn dood, tintin, vette pech, maar wel een kanjer van een première! Ik was de brug tussen Glinka en De Vijf en de latere gozers die echt op school leerden, check, een soort snelweg voor Russische muziek, breezy! Ravel en Debussy plukten van mijn orkestkleuren, lekker bezig, en mijn schoonzoon Maximilian Steinberg maakte in 1912 mijn orkestratieboek af, wollah! En mijn levensverhaal staat in Mijn muzikale leven, jonguh, leesvoer voor jou als je wilt weten hoe dat zeeman-dingetje afliep!

Mijn cadeautje voor jou

Wil je iets van mij meenemen, mattie? Laat die bij maar in je oren ritselen en lach om hoe snel dat beest gaat, geen cap! Muziek hoeft niet saai te zijn, bro, het is gewoon een vet feestje met kleuren, en ik schilder met geluid, ouwe! Dus zet het aan, draai het hard, kijk hoe je buren raar kijken, en voel die wind van de bij langs je oren, wollah! Dat is mijn kado voor jou, gozer: een kwartier ravotten in je hoofd, helemaal gratis, tintin!