SYMPHONY NO 9 VAN BEETHOVEN
DE BESTE MOMENTEN
Symphony No. 9 in D minor, Op. 125 ("Choral")
Yo yo, wollah, ik ben Beethoven, en ik ga jou de beste momenten uit mijn Symphony No 9 laten horen, jonguh! Op 7 mei 1824 stond ik in Wenen op dat podium, hoorde geen noot, geen orkest, geen applaus, niks, maar die muziek zat in m'n kop als een beest, tintin! Zoveel jaren later die klanken nog steeds vers, ouwe, tijdloos, helemaal lit, ik kan er zelf niet over uit! Dus zeg het eens, ben jij nieuwsgierig naar de beste momenten uit Symphony No 9, kanjer? Ik ben hier om jou erdoorheen te loodsen, gozer, dus blijf aan mijn zij, dan gaan we samen lekker los, check! En na die toppers geef ik je nog tips om Symphony No 9 verder uit te pluizen, mattie, want één keertje luisteren is voor de lamme types, breezy!
---
Eerst nep-stemmen, dan boem
Yo mattie, ik trap af met zacht gezoem van kale kwinten in de strijkers, net een orkest dat nog lekker aan het stemmen is, dus jij denkt: breezy, chill, niks aan de hand! Maar dan knalt dat eerste thema er woest en wild doorheen in d-mineur, bro, alsof je buurman om zes uur 's ochtends z'n boormachine gaat flexen, dat heet pas gas geven, check!
Fuga-fissa met de bazuinen
Ayo gast, ik gooi er in het scherzo meteen een fuga in, dus die instrumenten rennen elkaar na als een stel gekke kids op het schoolplein, ouwe, dat is hectisch, lit! En hier doen de trombones voor het eerst mee in de hele symfonie, dus die bazuinen-boys zaten het hele eerste deel op de bank te chillen, sws, en nu mogen ze eindelijk knallen, dope!
Even bankhangen in Bes-majeur
Kijk fam, ik zet het derde deel lekker rustig neer in Bes-majeur, een en al verlangen, en na al dat gebonk lig je zo relaxed te zweven dat je bijna wegsukkelt, gozer! Ik maak er variaties op twee thema's van, dus twee melodieën die steeds in een nieuw jasje rondjes draaien, en de vierde hoorn krijgt een stoere solo, die kanjer is de held van de avond, psj!
Chaos, de prullenbak en de Freude-hit
Ik begin het finale met pure chaos, mans, en dan komen de lage strijkers fissa de eerdere delen aanhalen en meteen weer wegwuiven, alsof ik zeg: afgekeurd, volgende, doei! Daarna pakken de cello's en bassen het Freude-thema op, en de bariton brult mijn eigen woorden "O Freunde, nicht diese Töne!", dus zelfs Schiller kwam er niet tussen, wat een swag, lekker bezig!
---
Yo yo yo, mattie, dat was 'm dan, de Negende, en wollah, ik hoop dat jij ook lekker hebt zitten genieten van al die beste momenten, of niet soms? Tintin, zeg het me eerlijk: was het een beest of was het een beetje meh, jonguh? Want luister, ouwe, ik ben nog lang niet klaar met deze symfonie, dus er valt nog een hele zooi meer te ontdekken, check! Die allereerste schetsen van mij waren van 1815, bro, en ik heb er jaren aan zitten sleutelen, dus denk maar niet dat je na één keer luisteren alles al gezien hebt, gozer! Met vier solisten en een koor op dat podium in 1824 in Wenen, dat was pas een gekke boel, en daar zit nog een hoop gekkigheid achter die ik jou niet in één adem kan flexen, lit! Dus klik op die links hieronder, mattie, en duik er lekker in, want daar staat nog meer vuurwerk voor jou klaar, wollah! Pak die Negende, zet 'm lekker hard, en laat die Ode an die Freude maar knallen in je oren, breezy, tot de buren ook gaan meezingen, kanjer!