Belletjespatser duikt in klokkensauce van Liszts La campanella
De beste momenten
Grandes études de Paganini, S. 141: No. 3 in G-sharp minor

Faka strijder, Liszt hierzo in de building, welkom bij de allerhardste momenten van La campanella, tantoe dikke klapper toch! Je gaat meemaken hoe ik één knettergek belletje op die piano helemaal laat ontsporen tot pure vinger-acrobatiek waar je kaak echt direct van op de stoep klapt, swa! Op deze site fixen ik en m'n mede-componisten trouwens dat je onze tracks meteen weet te herkennen zodra ze droppen, dus kom niet laf doen en knal die Trainer aan , dushi!
---
Ping-ping aan de deur, mattie!
Ewa gozer, ik trap La campanella dus open op die solo piano alsof een hyperactieve bezorger midden in de nacht op je deurbel staat te rammen, fissa die rechterhand twee octaven heen en weer laten springen, wollah echt zieke gymnastiek voor je vingers! Dat hoge belletje heb ik trouwens eerlijk gepikt van die leipe viool-striker Niccolò Paganini na zijn showtje in Parijs, want zeg zelf ouwe, als je zo'n gruwelijke tune hoort ga je toch niet braaf stilzitten als een suffe tatta?
Vingers in de knoop, geen grap!
Halverwege gooi ik die variaties pas echt in de hoogste versnelling, want ik laat mijn vierde en vijfde vinger trillen als een opgevoerde brommer terwijl dezelfde noten achter elkaar blijven ratelen, broer, je krijgt spontaan kramp in je oogleden als je ernaar kijkt! Eerst had ik in 1838 een versie gebouwd die zo bizar moeilijk was dat letterlijk niemand erdoorheen kwam zonder gebroken knokkels, dus ik heb die handel in Weimar even strakgetrokken voor mijn beste Clara Schumann, lekker bezig toch, kanjer?
Sloopkogel op de toetsen, jonguh!
Aan het eind knal ik die virtuoze coda erin en dan verander ik gewoon in een losgeslagen eindbaas op dat klavier, alles tegelijk vol op het orgel tot die arme piano bijna om zijn moeder roept, tintin! Geen wonder dat elke pianist tegenwoordig nog steeds keihard wil flexen met dit huzarenstukje en zelfs die meiden van Blackpink mijn loopje gewoon droppen in Shut Down, want wie is hier nou de echte legende van de straat, gap?
---
Ewa drerrie, ging je ook zo kapot hard op al die lijpe hoogtepunten uit mijn La campanella, of zitten je oren nu helemaal in de knoop van mijn vingervlugge toetsenbende, zeg eerlijk gap? Geloof mij maar, neef, rondom deze hete klapper uit Weimar valt nog veel meer gekke tori te ontdekken, want die geschiedenis achter mijn muziek zit ramvol dikke geheimen, fawaka! Ram dus als de bliksem op die linkjes hier op de pagina, abi, en duik nog dieper in La campanella, want we zijn nog lang niet uitgespeeld, yallah!
Opname: Greiss, Public domain
