Een rinkelend klokje bij La campanella van Liszt
De mooiste momenten
Grandes études de Paganini, S. 141: No. 3 in G-sharp minor
Ik ben Franz Liszt en ik laat je hier de mooiste momenten horen uit mijn pianostuk La campanella. Je hoort hoe ik een geleende vioolmelodie op de piano laat tinkelen als een helder klokje, wat je laat merken hoe een vingerbrekende oefening toch speels en licht kan klinken. Op deze site helpen mijn collega-componisten en ik je trouwens ook om onze muziek direct te herkennen zodra je haar ergens hoort, dus probeer de Trainer gerust eens .
---
Een belletje dat maar niet stil wil zijn
Ik heb de hoofdmelodie van La campanella niet eens zelf bedacht, maar geleend van een rondo van Niccolò Paganini waarin hij een echt handbelletje liet rinkelen, en bij het begin laat ik mijn rechterhand sprongen van wel twee octaven maken om dat geluid op de piano na te bootsen. Het klinkt in het begin nog heel licht en vrolijk, maar voor de pianist voelt het meteen alsof hij probeert een mug te vangen terwijl hij tegelijkertijd een kopje thee inschenkt.
Vingergymnastiek voor gevorderden
Ik bouw het middenstuk op als een reeks variaties waarin dat ene simpele wijsje steeds drukker wordt aangekleed, met razendsnelle herhaalde noten en gemene trillers voor de ringvinger en de pink. Dat zijn precies de twee vingers die normaal gesproken het liefst samen op de bank blijven zitten, dus halverwege het stuk hebben ze het gevoel dat ze zonder training aan een marathon zijn begonnen.
Eindigen met rook uit de toetsen
Ik jaag het tempo in de coda aan het einde nog een laatste keer flink op, zodat dat lieve kleine klokje van het begin inmiddels klinkt alsof de hele kerktoren op hol is geslagen. Als ik de laatste akkoorden dan eindelijk aansla, kan de pianist opgelucht ademhalen en voorzichtig controleren of al zijn tien vingers nog op de juiste plek aan zijn handen zitten.
---
Heb je ervan genoten om zo samen met mij langs de mooiste momenten van La campanella te lopen? Achter al dat vuurwerk op de toetsen schuilt nog een heel verhaal, bijvoorbeeld over hoe ik jarenlang aan deze muziek heb gesleuteld tot ik in Weimar eindelijk tevreden was en waarom ik het stuk opdroeg aan Clara Schumann. Klik gerust op de links hieronder als je zin hebt om nog wat dieper in de wereld van La campanella te duiken.
Opname: Greiss, Public domain