Vingerbreker dropt zieke duivelspactjuice over Caprice No 24 van Paganini
De beste momenten
Caprice No. 24 in A minor, Op. 1, No. 24, MS 25
Faka drerrie, Paganini hierzo, en vandaag drop ik die allerziekste hoogtepunten uit mijn Caprice No 24 keihard op je scherm, geen grap! Check hoe ik op mijn solo viool elf geschifte variaties achter elkaar sloop met vingervlugge trucs die destijds niemand durfde te spelen, puur vuurwerk, sahbi! Trouwens, op deze site leren mijn collega-componisten en ik je ook meteen onze tracks herkennen zodra ze voorbijkomen, dus klap die Trainer aan , gap!
---
Gelijk vlammen op één houtje, neef!
Ewa luister dan, mattie, ik knal die opening van Caprice No 24 gelijk vol erin met alleen mijn solo viool zonder orkest of andere poespas, want op dat Thema in A-mineur zet ik dus Tema, Quasi presto neer en dat deuntje tikt zo leip in je bovenkamer dat je denkt dat je wekker op hol geslagen is, kaolo hard! Geen rustig beginnetje voor je oma, ouwe, gewoon bats boem die pakkende tune droppen waarmee ik gelijk de hele tent sloop, terwijl jij nog niet eens doorhebt welke kant die strijkstok op vliegt, fissa!
Vingers in de knoop, swa!
Daarna gooi ik in dat middenstuk van Caprice No 24 dus elf variaties achter elkaar op je dak, strijder, waarbij ik die snaren tegelijk met mijn linkerhand pluk en met die stok ram, zodat andere violisten bij de uitgave in 1820 gelijk gingen janken dat die pokoe onspeelbaar was, kapot grappig! Ze noemden mij niet voor niks The Devil's Violinist, gap, want als ik daar drie snaren tegelijk aansla en helemaal bovenin die hals loop te freestylen met zieke sprongen, kijken die gasten alsof hun vingers in de blender zitten, tantoe lijp!
Eindbaas-modus naar de uitgang, niffo!
Aan het einde van Caprice No 24 draai ik die hele boel in de finale ineens van mineur naar A-majeur, drerrie, alsof het zonnetje doorbreekt nadat ik net je hele huiskamer heb verbouwd met die houten plank onder mijn kin, echt gruwelijk! Later heb ik deze track in mijn eigen bladmuziek nog aan mezelf opgedragen met de tekst dat ik helaas begraven ben, broer, want na zo'n zieke eindsprint liggen niet alleen je oren maar ook ikzelf helemaal knock-out op de vloer, ciao!
---
Ewa drerrie, zeg eerlijk in mijn gezicht, ging je niet helemaal spang op deze zieke hoogtepunten van mijn Caprice No 24, of ben ik nu aan het trippen, gap? Geloof mij maar, niffo, achter deze dikke pokoe zit nog een hele waslijst aan gruwelijke torries die je echt nog niet hebt gepakt, zweer het je! Klap dus snel op die linkjes hier op de pagina, sahbi, en duik gelijk dieper in mijn Caprice No 24 voordat je achter het net vist, ciao!
Opname: Steinaco, Public domain