VIOLIN CONCERTO IN D MAJOR VAN BEETHOVEN
'III. RONDO: ALLEGRO'
Violin Concerto in D major, Op. 61
Ewa sahbi, ik ben Ludwig van Beethoven, schuif lekker aan, want ik ga jou het III. Rondo: Allegro uit mijn Violin Concerto in D Major haarfijn uitleggen! Ben jij nieuwsgierig, skeer, of zit je allang te trillen van binnen, ey? Ik loods jou er fissa doorheen, bro, stap voor stap, elk detail, geen drama, niks geen gezeik, dikke vibes! Ik kijk nog altijd terug op dit deel, mashallah, het zit diep in mijn hart, sowieso een van mijn mooiste klappers, osso waar! Na al die details geef ik jou nog tips om mijn Violin Concerto in D Major verder te ontdekken, wajo, dus blijf chillen, patta, we zijn nog lang niet klaar!
---
Pak je oren, de jacht begint
Yo mattie, luister, dit laatste deel is geen saaie schoolles maar een feestje, dus gooi je schouders los en klap je oren open, wollah! De solo viool is de hoofdgozer, een echte kanjer die als een beest over de snaren vliegt met vlotte loopjes en trucs met twee snaren tegelijk, check! Het orkest hangt er lekker omheen en gooit er fanfare-achtige tussenstukken tegenaan, alsof er ineens een hele jachtpartij door de zaal knalt, jonguh! Let vooral op het gekeuvel heen en weer tussen die viool en de rest, ouwe, het lijkt wel twee buren die over de heg kibbelen, maar dan breezy en vrolijk!Waarom ik dit ding Rondo: Allegro noem, fissa uitgelegd
Rondo is geen mysterie, fam: één deuntje blijft maar terugkomen, net als dat ene vriendje dat steeds weer aanbelt, tintin! Allegro zet ik erboven omdat ik het levendig en vlot wil, bro, geen gesloft, ik zweer het! Het staat in D-majeur en in zes-achtste maat, dus je voelt het huppelen, één-twee-drie, één-twee-drie, bizar lekker! Na dat rustige Larghetto moet je weer helemaal wakker worden, dus de solist glijdt er via een cadens zo in en ik gooi de vrolijkheid erbovenop, geen gedoe!Rondo, een avontuur, jonguh
De vorm kiezen was een avontuur op zich, fam, want ik ga voor een rondo, wollah! Dat betekent een thema dat steeds terugkomt met andere stukjes ertussen, net als dat ene liedje op de kermis dat je nooit meer uit je kop krijgt, mattie! Geen variaties zoals in het Larghetto, check, hier is het refrein de baas en de rest zijn de bijrol-gozers! Ik hak het in zes happen en loop ze zo één voor één met je door, dus houd je vast, het wordt een vette ontdekkingstocht, bam!Sectie 1: Via de achterdeur het feest in
Het Larghetto eindigt met een cadens voor de solist die zo de finale in rolt, dus je mist die overgang bijna, ouwe, snap je? Dan zit je opeens in D-majeur en in Allegro-tempo, en dat is een flinke schop onder je kont na al dat gefluister, jonguh! Het thema klinkt als een jachthoorn die door het bos schalt, bro, zo van: opstaan, de jacht is geopend, fissa! Dit is het refrein, fam, onthoud die melodie goed, want die gozer gaat nog vaak aanbellen, wollah!Sectie 2: Fanfare, iedereen eruit
Tussen het thema door laat ik fanfare-achtige stukjes los, mattie, en die zijn zo trots en luid als een optocht door de hele wijk, check! Die tussenstukken zijn mijn contrast, bro: even geen gedraai, gewoon schallen en knallen, sick! De sfeer blijft hartstikke vrolijk, jonguh, geen drama, geen tranen, alleen maar gas geven, tintin! Daarna keert het thema terug alsof er niks gebeurd is, dat is het rondo-trucje, lekker bezig!Sectie 3: Ruzie maken zonder ruzie
Nu gaat de viool met het orkest in gesprek, mattie, en dat is een echte praatshow: de ene gozer zegt wat, de ander gooit er meteen een antwoord achteraan! Het is geen echte ruzie, fam, eerder zo'n lekker geouwehoer over de reling waar iedereen vrolijk van wordt, wollah! Het tempo blijft vlot en het gaat er energiek aan toe, jonguh, dus je kan niet in slaap vallen, geen kans, check! Luister hoe ze elkaar de bal toespelen, bro, als twee kanjers op het Cruijff Court, bam!Sectie 4: De solist flext zijn spieren
Nu gaat de solist flexen, jonguh, en die gozer laat horen dat hij geen amateur is, ik zweer het! Hij speelt arpeggio's, dat zijn akkoorden die hij als een waaier uit elkaar trekt, zo snel dat je ogen ervan knipperen, wollah! Dan komen de dubbelgrepen, twee snaren tegelijk, fam, alsof hij twee violisten in één lijf is, gestoord! En dan nog die toonladders omhoog en omlaag als een kind op een glijbaan, lekker vet, mattie!Sectie 5: Twee plukjes en iedereen schrikt
Nu komt mijn grapje, ouwe: de solist stopt met strijken en plukt twee noten aan, ploink ploink, tintin! Dat heet pizzicato, jonguh, en het klinkt alsof iemand stiekem op je raam tikt, check! Na al dat vuurwerk is dat ineens zo'n klein verrassinkje, mattie, dope! Mis het niet, want het zijn er maar twee, fam, knipper en je bent ze kwijt, mafkees!Sectie 6: Pure zonnestraal tot de laatste noot
Het hele deel duurt zo'n tien minuten, fam, dus voor je koffie koud is, ben je er al klaar mee, breezy! De stemming blijft de hele tijd vrolijk, jonguh, geen enkel traantje, wollah, dit is pure zonneschijn! Het orkest en de solist blijven elkaar de hele tijd aanvuren, mattie, het is een energiebom van begin tot eind, bam! Zo laat ik je met een brede glimlach achter, ouwe, en dat is precies de bedoeling, lekker bezig!Nou jij: ramp die play-knop in
Nou jij, mattie, ramp die play-knop in en laat je lekker meesleuren door mijn III. Rondo: Allegro, wollah! Zet het flink hard, fam, en laat die muziek over je heen spoelen als een golf op het strand, bam! Denk onderweg aan alles wat ik je verteld heb, jonguh: dat jachthoorn-thema, het gekeuvel tussen viool en orkest en die twee plukjes, dan hoor je het echt, check! Ik hoop dat je de rit door mijn rondo net zo vet vindt als ik toen ik hem maakte, bro, tintin!---
Yo mattie, check, we zijn d'r bijna, jonguh, en die laatste noten van het Rondo: Allegro uit mijn Violin Concerto in D Major blijven nog lekker nagalmen in je oren, wollah! Was dit een beest van een luistergids, fam, of wat? Vond je het lekker bezig om te leren over het Rondo: Allegro uit mijn Violin Concerto in D Major, ouwe, of ben je nu al een kanjer die mee kan fluiten in 6/8, tintin? Die jachthoorn-vibe met die fanfare en dat gekeuvel tussen solist en orkest, dat blijft hangen, bro, echt hardstikke breezy! En luister, gozer, dit was maar een klein hapje, want er valt nog een hele zwik te ontdekken over mijn Violin Concerto in D Major, geen grap! Denk maar aan hoe het in 1806 begon en hoe het een hele tijd bleef liggen tot de jaren 1840, jonguh, dat verhaal is nog lang niet uitgekauwd, wollah! Dus pak je telefoon, mattie, en klik fissa op die links hieronder om verder te graven in mijn Violin Concerto in D Major, check! Ik zweer het je, hoe meer je luistert, hoe meer die muziek je pakt, dus draai hem nog een keertje, ouwe, en laat je oren feesten, bam!