VIOLIN CONCERTO IN D MAJOR VAN BEETHOVEN
'I. ALLEGRO MA NON TROPPO'

Violin Concerto in D major, Op. 61

Beethoven presenteert een luistergids voor I. Allegro ma non troppo uit zijn Violin Concerto in D Major
Yo yo yo, ik ben Beethoven, jonguh, en ik ga jou nu het eerste deel van mijn Violin Concerto in D Major uitleggen, het I. Allegro ma non troppo, wollah! Even stilstaan, mattie, want zo'n deel hoor je niet zomaar tussen neus en lippen door, check! Ben jij nieuwsgierig naar de uitleg van dit I. Allegro ma non troppo, of ben je gewoon lekker aan het scrollen, gozer? Ik ben er om jou bij je nekvel door alle details van dit deel te loodsen, fam, stap voor stap, geen gedoe, tintin! En als ik alles heb verteld over dit deel, geef ik je nog lekkere tips om de rest van mijn Violin Concerto in D Major verder te ontdekken, breezy, dus blijf hangen, kanjer!
---

Eerst even opletten, mattie: wie doet wat?

Yo, luister, ik leg je dit deel uit alsof je nog nooit een viool hebt gezien, wollah, dus adem in, adem uit, we gaan chillen! Voorop staat de solo viool, de kanjer van de avond, en die gozer krijgt alle spotlights, bam! Eromheen zit een orkest zonder trombones, jonguh: één fluit, twee hobo's, twee klarinetten, twee fagotten, twee hoorns, twee trompetten, pauken en strijkers, tintin! En die pauken, check, dat is de hartslag van dit deel, dus luister naar dat gedrum alsof het je ouwe buurman is die 's nachts tegen de muur bonkt, lekker bezig!

Waarom heet dit ding zo, vraag je?

Allegro ma non troppo betekent vlot maar niet te veel, fam, dus ik zeg: knallen mag, maar niet als een gek op een brommer zonder remmen, boeiuh! Ik plak die titel erop omdat dit deel lang en groot is, langer dan wat de mans in mijn tijd gewend waren van een concert, dus ik moet de boel breezy houden, anders ben je kapot voor je het weet! Het hele ding staat in D-majeur, en dat klinkt zo helder en blij als een zondagmiddag zonder wekker, vet, hè! Die titel is dus mijn waarschuwingsbordje, bro: lekker doorpakken, maar niet de dijk af pleuren, wollah, ik meen het!

De vorm, oftewel: hoe stapel ik dit gevaarte?

De vorm kiezen was een avontuur op zich, jonguh, want zo'n groot deel moet je bouwen als een flat, anders kachelt het om, tintin! Ik hou het simpel voor jou, broer: geen moeilijke vakwoorden, ik hak het in vijf brokken en pak ze één voor één, check! Hier raak ik de stukken maar even aan, mans, want ik duik zo in elk brok apart, volle bak, geen ontsnappen aan! Houd je vast, fam, want dit wordt een rit die vet knalt, en ik beloof je: geen saaie bocht, geen slaapstand, wollah!

Sectie 1: Poef, poef, poef, poef, poef

Ik trap af met vijf zachte tikken op de pauken in D-majeur, ouwe, en het is zo stil dat je je eigen maag hoort grommen, wollah! Het tempo is Allegro ma non troppo, dus nog geen gas op de plank, bro, meer een warme motor die brommend wakker wordt, lekker bezig! Dat gedrum met die herhaalde noten is mijn simpele basis, jonguh, en daar bak ik bijna het hele deel mee, zo makkelijk als een gehaktbal, breezy! De mood is geheimzinnig en zacht, alsof de hele zaal samen een geheimpje deelt, niks geen herrie, sjiek, check!

Sectie 2: Het orkest gaat solo, de violist kijkt toe

Na die tikken komt eerst het orkest binnen, fam, zonder solist, die mag nog even duimen draaien in de coulissen, pech gehad! De strijkers en blazers delen de thema's rond als pizza op een verjaardag, mans, en elke hap is lekker simpel, wollah! Hobo's, klarinetten, fagotten, hoorns en trompetten, allemaal pakken ze hun momentje, bam, dus kijk niet weg, jonguh! Het voelt als een groot feest dat nog moet beginnen, vet, iedereen staat al te pronken in z'n beste pak, mattie!

Sectie 3: Eindelijk de violist, boem!

Dan komt eindelijk de solo viool erbij, jonguh, en die pakt de microfoon alsof ie op een talentenjacht staat, boem! De klank gaat omhoog en glinstert, mattie, alsof iemand een discobal in een kerk hangt, kanjer van een moment! Het orkest deint eronder mee als een koor van achtergrondzangers, fam, en ze laten die gozer lekker shinen, bam! De stemming schuift van geheimzinnig naar stralend, wollah, alsof de zon doorbreekt, kippenvel gegarandeerd, breezy!

Sectie 4: Die pauken komen terug als een ex

Hou je oren open voor dat pauken-motief met herhaalde noten, mans, want het duikt het hele deel door steeds weer op, wollah, als een ex in je appjes! Het is de lijm, bro, het plakt alle thema's aan elkaar, anders viel dit deel uit elkaar als een goedkope kast, tintin! Soms hoor je het heel zacht, soms ineens fors, jonguh, en dan denk je: wacht, die ken ik, check, slim hè! En omdat het deel zo lang is, ouwe, blijft dat motief je kompas, dus verdwalen is er niet bij, boeiuh, kanjer!

Sectie 5: De cadens, solist alleen op het podium

Dan komt de cadens, mattie, zo'n stuk waar de solist helemaal alleen mag showen, zonder orkest, pure vuurwerk, wollah! Voor de viool schrijf ik zelf geen cadens, jonguh, dus violisten maken er zelf een of pakken die van een ander, vooral die van Joachim en Fritz Kreisler, tof hè! Wel maak ik zelf een versie voor piano en orkest, op verzoek van Muzio Clementi, en daar zit een cadens in die zo lang is dat je er koffie bij kan zetten, lekker bezig! En check dit: daar doen de pauken heel even mee met de piano, bizar duo, dope, gozer!

Pak je telefoon en druk op play, bro

Nu is het aan jou, mattie: druk op play en laat de muziek over je heen rollen, wollah, zonder gedoe! Denk onderweg even terug aan wat ik je verteld heb, jonguh, aan die pauken, die solist en dat orkest, dan snap je de hele kaart, check! Ik hoop dat je de rit door mijn I. Allegro ma non troppo net zo vet vindt als ik toen ik het maakte, fam, echt kippenvel, tintin! Dus ga zitten, volume omhoog, breezy, en laat die kanjer van een deel zijn werk doen!
---
Yo yo, mattie, we zijn er bijna, wollah, maar eerst even ademhalen, jonguh! Vond je het een beest van een reis door dit eerste deel, het Allegro ma non troppo uit mijn Violin Concerto in D Major, of zat je er lekker bij, check? Die vijf zachte tikken op de pauken blijven in je kop hangen als een stukje liedje van de markt, tintin, en dat is precies mijn plan, gozer! Maar luister, fam, dit ding is nog lang niet uitgeluisterd, dus er valt nog een hoop te ontdekken, breezy! Dan heb ik het over dat Larghetto met die fluisterende dempers, over het Rondo dat knalt als een jachthoorn en over de cadensen die anderen erbij schreven, lekker bezig! Er zit nog zoveel meer onder de motorkap, wollah, dus blijf niet hangen bij dit ene deel, kanjer! Klik dus fissa op de links hieronder, jonguh, en duik er verder in met dat hele concert! Pak je koptelefoon, zet het lekker hard en laat die viool maar bonken, ouwe, tot de volgende!