VIOLIN CONCERTO IN D MAJOR VAN BEETHOVEN
DE BESTE MOMENTEN
Violin Concerto in D major, Op. 61
Yo yo yo, wat is er, mattie, ik ben Beethoven, jonguh, en ik ga jou de beste momenten van mijn Violin Concerto in D Major laten checken, wollah! Ben jij nieuwsgierig naar die beste momenten van het Violin Concerto in D Major, of ben je nog aan het chillen, gozer, tintin? Ik ben er om jou erdoorheen te loodsen, broer, van de eerste tik tot de laatste noot, dus blijf lekker bij mij, ik regel dit als een echte kanjer, niks geen stress! En daarna, na al die beste momenten, geef ik jou nog tips om dit beest verder uit te pluizen, bro, dan kun je er breezy nog uren in blijven hangen, check!
---
Vijf tikjes en niemand durft te hoesten
Ik trap dit beest af met vijf zachte tikken op de pauken, jonguh, vijf en geen vier, wollah, dus tel lekker mee, mattie! Dan komt eerst het orkest binnen zonder die violist, die gozer staat te wachten als een ouwe bij de bushalte, en het deel is voor mijn tijd zo lang en groot dat je breezy een broodje kan smeren, tintin!
Fluisteren in de bieb
Ik laat in het Larghetto de strijkers met dempers fluisteren, in G-majeur, dus het is stil als een bieb op zondag, jonguh, niks geen gebrul, check! Het zijn variaties op dat thema en de solist speelt dat thema zelf niet, die kanjer draait er alleen mooie krullen omheen, en na zo'n tien minuten rolt een cadens recht het slotdeel in, lekker bezig, wollah!
Het bos wordt wakker gebruld
Ik sluit af met een rondo in 6/8, ouwe, en dat thema klinkt als een jachthoorn, dus het lijkt alsof het hele bos wakker wordt gebruld, beest! De solist krijgt arpeggio's, dubbelgrepen, loopjes en twee getokkelde noten, wollah, en met fanfares en gekeuvel met het orkest is de sfeer zo blij dat je je buurman gaat knuffelen, mattie, tintin!
---
Pfff, bro, wat een rit door mijn Violin Concerto in D Major, heftig of niet? In 1806 knalde ik dat ding op papier, en de eerste keer was het gewoon een flop, joh, want een criticus vond dat ik mijn talent beter aan iets anders kon besteden, au! Daarna lag dat concert tot in de jaren 1840 te pitten, kapot stil, mop! Tot de jonge Joseph Joachim in 1844 in Londen kwam aanzetten met Felix Mendelssohn voor de band en het hele spel omgooide, bizar gewoon! Nu hoor je het overal, dus wie moet er nu lachen, hè, ik of die krantenman? Dus zeg eens eerlijk, was het een beetje dope om de beste momenten van mijn Violin Concerto in D Major te leren kennen, of was het mwah? Er valt nog zoveel meer te ontdekken, akhi, want ik schreef zelf geen cadensen voor de viool, dus elke violist pakt z'n eigen ding of speelt die van Joachim of Kreisler, lekker chaos! En mijn handschrift in Wenen zit vol doorhalingen en andere versies, haast gehad, wacko, net een kladblok van een brugpiepertje! Klik fissa op de links hieronder en duik er dieper in, habibi, want er zit nog genoeg moois te wachten, ma!