LE NOZZE DI FIGARO VAN MOZART
DE PLOT IN HET KORT

Eén dag, één kasteel en nul minuten rust

Yo yo, mattie, pak een zak chips erbij want ik neem je mee naar één dag in het kasteel van Graaf Almaviva vlak bij Sevilla, wollah, en die dag is complete gekte! Ik fikste Le nozze di Figaro in 1786, jonguh, vier aktes in het Italiaans, met Lorenzo Da Ponte als maatje die het libretto schreef, lekker bezig! Bedienden die hun rijke baas te slim af zijn, dat vonden ze toen een schandaal, bro, dus mijn opera was een dikke knal voor de ouwe garde, tintin! Op 1 mei 1786 dirigeerde ik de première in het Burgtheater in Wenen, safi, en daar kreeg de zaal verliefde knechten, valse briefjes en een beest van een finale over zich heen, bam!

Maak kennis met de bende van dit circus

Figaro is de valet van de Graaf en een slim beest, mattie, die zo snel wil trouwen met Susanna dat zijn hoofd ervan tolt. Hij heeft ooit een contract getekend dat nu, jonguh, als een bijl boven zijn bruiloft hangt, safi. Zijn brein draait overuren om de baas te slim af te zijn, boss!
Susanna is de meid die met Figaro wil trouwen, fam, en zij is zwaar scherp. De Graaf jaagt op haar en roept het droit du seigneur in, het feodale recht van de heer, ouwe, dus zij moet kei hard schaken. Samen met de Gravin trekt zij de touwtjes, check!
De Graaf is de baas van het kasteel bij Sevilla en een oerverwaande gozer, joh. Hij jaagt op Susanna terwijl zijn eigen vrouw thuis zit, wat echt niet breezy is. Zijn bedienden zijn hem steeds een stap voor, dus de arme man struikelt de hele dag over zijn eigen plannen, bam!
De Gravin is de vrouw van de Graaf en baalt stevig van zijn gesjoemel, wat een drama! Zij sluit zich aan bij Figaro en Susanna in een plan om hem een lesje over trouw te leren, lekker bezig. Haar rustige flow maakt van haar de stille kanjer in dit hele circus.
Cherubino is de jonge page, fissa verliefd op alle vrouwen en vooral op de Gravin, wollah! De Graaf zet hem aan de kant, maar hij blijft als een pleister overal in de plannen plakken, bro. Het is een broekenrol: een jonge gast, gezongen door een mezzosopraan of sopraan, tintin!
Marcellina zwaait met het schuldcontract dat Figaro ooit tekende, en daarmee bedreigt zij zijn bruiloft, doekoe-gedoe van de bovenste plank! Bartolo staat als haar kompaan naast haar en samen vormen ze de grootste spelbrekers van het kasteel, snappie. Zij lijkt de gemene tegenstander, maar die rol verandert nog, mans, ik zweer!
Barbarina lijkt een kleine bijrol, boeien, maar zij verliest in akte 4 het pinnetje dat de Graaf via haar stuurt, en dat is een heftige dreun voor het plan. Daardoor krijgt Figaro jaloerse koppijn, makker! Zo bewijst zij dat zelfs een bijrol de plot op zijn kop zet, pats.

Akte 1: Bed meten, bonnet passen en de oorlog begint

Bruidsbed meten en bonnet passen: Figaro meet de kamer op voor het bruidsbed terwijl Susanna haar bruidsbonnet past, mattie, en de sfeer is eerst lekker chill. Dan dringt tot haar door dat de Graaf haar op het oog heeft, wollah, en zij wordt zwaar nerveus. Zo zet ik meteen de toon: een bruiloft met een scheur erin, bam!
Een contract steekt de kop op: Bartolo en Marcellina duiken op met het huwelijkscontract dat Figaro tekende toen hij geld leende, safi, en zij willen dat het wordt afgedwongen. Dat is voor Figaro een dikke domper, fam, want hij wil Susanna en niemand anders. Zo hangt er meteen een zwaard boven het bruiloftsfeest, tintin.
Cherubino biecht op en verstopt zich: Cherubino biecht op dat hij verliefd is op alle vrouwen, vooral op de Gravin, ouwe, en verstopt zich achter een stoel. De Graaf ontdekt hem daar en stuurt hem naar het leger, jonguh, wat voor een puber een zware straf is. Zo maak ik duidelijk dat liefde in dit kasteel overal rondspookt, kei lekker!
De strijd tussen knecht en baas is geopend: Na al dat gedoe weten Figaro en Susanna fissa waar zij aan toe zijn: de Graaf wil Susanna en pakt het droit du seigneur erbij, het feodale recht van de heer, wat een brutale zet is, gast. Zij hebben alleen hun brein als wapen, dus de strijd is geopend, en ik beloof je, het wordt een ziek spektakel, hoor!

Akte 2: Kast open, finale aan en niemand die kan ademen

Plan om Cherubino te verkleden: In de kamer van de Gravin bedenken ze een plan om Cherubino als meisje te verkleden, wollah, en dat is zo gek dat het bijna moet lukken. Dit is de aanval van de bedienden op de baas, mattie. Vanaf nu kan één foutje zwaar alles laten knallen, dus pas op, ik zweer.
De kastdeur gaat open: De Graaf arriveert, vermoedt iets en trekt de kastdeur met geweld open, bro, want hij denkt dat daar iemand zit. Wat hij vindt is alleen Susanna, joh, wat een vette blamage voor hem! Zo zit hij in zijn eigen val, en zijn bedienden lopen lekker een stap voor, check.
Een finale van twintig minuten: De finale van deze akte duurt zo'n twintig minuten non-stop muziek met acht personages, beest, en dat is geen standaard stukje maar een complete achtbaan. Alles raast door elkaar, ouwe, zonder dat ik één keer op pauze druk. Zo laat ik zien dat een opera ook een thriller kan zijn, kanjer!
Antonio, het raam en het contract: De tuinman Antonio meldt dat er iemand uit het raam sprong, gast, en dat is slecht nieuws voor het plan. Ondertussen eisen Marcellina, Bartolo en Basilio dat Figaro zijn contract nakomt, jonguh, dus het wordt dubbel zwaar. Zo komt alles tegelijk op zijn bord, bam, en de bruiloft staat op de rand!

Akte 3: Rechtbank, bloedband en een briefje met een pin

De rechtszaak als plottwist: In de rechtszaak blijkt Figaro de lang verloren zoon van Bartolo en Marcellina te zijn, ouwe, en dat is een plottwist waar je spontaan van achterover valt. De mensen die zijn bruiloft wilden slopen, zijn opeens zijn eigen ouders, wollah! Welkom in de soap van de eeuw, mattie, ik heb de tranen al klaarstaan.
Een brief met een pin: Susanna en de Gravin schrijven samen een dope brief waarin zij de Graaf uitnodigen voor een afspraakje onder de dennen, bro, en sluiten hem af met een pin. Die pin lijkt een klein dingetje, joh, maar hij wordt straks de lont in het kruitvat. Zo trekken de vrouwen de touwtjes, safi, en de Graaf loopt in de val!
Een dubbele bruiloftsstoet: Aan het einde van de akte trekt er een dubbele bruiloftsstoet voorbij, gozer, en dat is een kei vrolijk moment na al het gedoe. De muziek zit vol feestelijke flow, bam, dus je danst bijna mee zonder dat je het door hebt. Maar rust? Vergeet het, want de nacht moet nog komen, fam!

Akte 4: Nachtelijke tuin, verwisselde jurken en vergiffenis

De pin is kwijt: In de tuin, midden in de nacht, is de pin kwijt die de Graaf via Barbarina stuurde, wollah, en dat is een enorme klapper voor het plan. Figaro wordt daar keihard jaloers van, jonguh, en zijn hoofd tolt als een tol. Zo wordt een klein speldje de motor van de chaos, bam!
Jurken verwisseld in het donker: De Gravin en Susanna wisselen van kleren, mattie, en de Graaf gaat in het donker achter de verkeerde vrouw aan. Hij denkt dat hij Susanna het hof maakt maar het is de verklede Gravin, wat een dikke blunder is! Hij geeft haar zelfs een ring, fam, zonder te weten wie hij echt voor zich heeft.
Figaro herkent Susanna: Figaro herkent de stem van Susanna, bro, en dan vallen alle puzzelstukjes op zijn plek. Zij verzoenen zich, ouwe, en de jaloezie is meteen weg als sneeuw voor de zon. Zo bewijs ik dat een goed stel elkaar ook blind herkent, kanjer, tintin!
Contessa, perdono!: De Graaf beseft dat hij is ontmaskerd en gaat op zijn knieën met zijn smeekbede Contessa, perdono, safi. De Gravin vergeeft hem en iedereen viert het, gozer, in een ensemble dat zo lekker knalt dat je er wild van gaat dansen. Zo eindigt deze waanzinnige dag in vrede en feest, dope toch?