Stroomafwaarts met Smetana's The Moldau
De mooiste momenten
Vltava, JB 1:112/2
Ik ben Smetana, en dit zijn de mooiste momenten uit mijn The Moldau. Je volgt hier de rivier vanaf haar twee kleine bronnen tot ze breed en rustig verder stroomt, en je hoort hoe een orkest water, bos en maanlicht kan schilderen. Op deze site leren mijn collega-componisten en ik je onze stukken herkennen zodra ze klinken, dus probeer het maar eens in de Trainer .
---
Twee druppels en een plan
Ik begin met twee kleine bronnen, de Koude en de Warme Vltava, en in de fluiten hoor je twee stroompjes die elkaar nog even moeten leren kennen. Ik was toen al helemaal doof, dus de rivier moest uit mijn hoofd stromen, wat dit voordeel had dat ik nooit natte voeten kreeg.
Feest aan de waterkant
Ik laat de rivier daarna door bossen en langs allerlei feestjes stromen, en ze doet overal gezellig mee zonder dat iemand haar heeft uitgenodigd. 's Nachts schijnt de maan op het water en dansen de waternimfen, en die muziek klinkt zo zacht en glinsterend dat je bijna niet durft te niezen.
Een rivier met haast
Ik stort mijn rivier in de Sint-Janstroomversnellingen, en het orkest gaat dan zo tekeer dat zelfs de rustigste luisteraar rechtop gaat zitten. Daarna komt het Vyšehrad-motief nog even zwaaien en stroomt de rivier kalm verder richting de Elbe, al liggen die stroomversnellingen nu onder het water van het Štěchovice-stuwmeer, dus mijn rivier is in het echt een stuk rustiger geworden.
---
Heb je genoten van deze tocht langs de mooiste momenten uit The Moldau? Ik hoop het, want ik heb die rivier met veel liefde laten stromen, ook al kon ik haar zelf niet meer horen. Als je terugdenkt aan het begin, aan die twee kleine stroompjes die samen één brede stroom worden, hoor je misschien nog iets van de rust die erna komt. Dat is wat ik zo mooi vind aan dit werk: je kunt het steeds opnieuw beluisteren en het laat je telkens een ander stukje van de oever zien. Er valt namelijk nog veel meer te ontdekken aan The Moldau. Denk aan het verhaal achter de hoofdmelodie, die veel ouder is dan mijn eigen muziek en in andere gedaanten steeds weer is opgedoken. Of aan de plek van dit werk binnen Má vlast, de reeks van zes stukken waarvan dit er maar één is. Ook de eerste uitvoering en de vele plaatsen waar de muziek later nog klonk, zijn de moeite van het verkennen waard. Klik gerust op de links hieronder om verder te luisteren en te lezen. Neem er de tijd voor, want een rivier kijk je nooit in één keer uit. Wie weet hoor je bij de volgende keer weer iets nieuws.
Opname: Musopen Symphony, Public domain