Galopperen door de wolken met Wagners Ride of the Valkyries
De mooiste momenten
Ride of the Valkyries, WWV 86B
Ik ben Richard Wagner, en dit zijn de mooiste momenten uit mijn Ride of the Valkyries. Je hoort hoe de Walkuren hun strijdkreet over de melodie van het orkest heen zingen, en dat maakt dit stuk veel levendiger dan je van een gewone ouverture zou verwachten. Op deze site leren mijn collega-componisten en ik je ook om onze stukken te herkennen zodra je ze hoort, dus probeer het zelf maar eens met de Trainer .
---
Een stapel pannenkoeken met een bergtop erbovenop
Ik open de derde akte van Die Walküre met een ritme dat laagje voor laagje groeit, zoals een stapel pannenkoeken die maar hoger wordt. Pas als de stapel hoog genoeg is gaat het gordijn open, en dan staan er op een bergtop vier van de acht Walkuren, de zussen van Brünnhilde, waarna de andere vier erbij komen.
Iedereen tegelijk aan het woord
Midden in het stuk laat ik het orkest de beroemde melodie spelen, terwijl de Walkuren er hun strijdkreet overheen zingen, en niemand die daar zachtjes doet. Dat is bijzonder, want afgezien van het lied van de Rijndochters in Das Rheingold is dit het enige stuk in de eerste drie Ring-opera's waarin een heel gezelschap samen zingt, en de strijdkreet van Brünnhilde uit de tweede akte klinkt er ook doorheen.
Eerst verboden, daarna een toegift
Ik noemde het in januari 1871 een complete indiscretie om dit stuk los in een concertzaal te spelen, en ik verbood het dan ook. Na de Ring-uitvoeringen in Bayreuth in 1876 draaide ik bij, want op 12 mei 1877 dirigeerde ik het zelf in Londen en speelde ik het meteen nog een keer als toegift, waaruit blijkt dat een verbod soms ook gewoon een mening is.
---
Vond je het leuk om de mooiste momenten van Ride of the Valkyries te ontdekken? Als ik er zelf op terugkijk, vind ik het mooi dat dit stuk ooit helemaal bij het toneel hoorde, als opmaat voor de derde akte van Die Walküre. Ik wilde eerst niet eens dat het los in de concertzaal klonk, want ik vond dat een grote misstap. Toch dirigeerde ik het in 1877 zelf in Londen, en na afloop speelden we het nog een keer als toegift. Blijkbaar kon ook ik de verleiding niet weerstaan om die bergtop nog één keer te laten opdoemen. Er valt nog veel meer te ontdekken aan Ride of the Valkyries dan ik hier heb verteld. Denk maar aan de manier waarop het stuk later in films is gebruikt, bijvoorbeeld in Apocalypse Now uit 1979 en in het tekenfilmpje What's Opera, Doc? uit 1957. Ook de tijd waarin ik het schreef, toen ik in Zürich in ballingschap woonde, geeft de muziek een extra laag. Klik gerust op de links hieronder om dieper in Ride of the Valkyries te duiken. Luister er daarna nog eens naar, want ik denk dat je er dan weer iets nieuws in hoort.