Skeletgozers shaken botten los bij Danse macabre van Saint-Saëns
De beste momenten
Danse macabre, Op. 40
Yo yo, ik ben Saint-Saëns, jonguh, en dit zijn de beste momenten van mijn Danse macabre, wallah, kom d'r maar in, fissa! Je hoort aan het eind een hobo die de haan nadoet, kukeleku, bro, en dan sprinten al die dooie gasten fissa hun graf weer in, doeii, kanjer van een einde! Ik en mijn collega-componisten leren jou hier ook gewoon om onze stukken te herkennen zodra ze knallen, dus pak je kans, bro, en smijt jezelf in de Trainer , lekker dan!
---
Twaalf keer ping en de gozers staan op
Wollah, ik trap het af met één harp die twaalf keer dezelfde D ramt voor middernacht, tik tik tik, de klok is aan het knallen en niemand die nog slaapt, lekker bezig! Dan komt die solo viool binnen op een tritonus, mattie, met een snaar die ik expres naar E♭ heb getrokken, dus die gozer klinkt als Magere Hein die breezy staat te krassen, tintin!
Dies irae in dur, wat een vibe
Check, ik gooi midden in het ding de houtblazers erin met het Dies irae in een majeur toonsoort, beest, dat is een doodsliedje maar dan opgepoetst, net een begrafenis met confetti! De xylofoon zit ondertussen te rammelen als botten, ouwe, die skeletten dansen zo hard dat hun eigen heupen roepen: kanjer van een party, maar bel straks even een dokter!
Kukeleku en iedereen terug de kist in
Ik laat op het eind een hobo de haan nadoen, jonguh, kukeleku op volle bak, en die dooie gasten rennen terug naar hun graf alsof de politie voor de deur staat, safe! In 1875 in Parijs vonden ze mijn stuk bij de eerste keer gewoon waardeloos, wollah, maar nu is het een mega hit waar violisten voor gillen, want ze willen hun snaar niet meer anders dan in E♭, tintin, dikke pech voor die zeurpieten!
---
Ewa, de oboe kraait als een haan en alle skeletmans zakken terug hun graf in, einde dans, fissa! Stil dat het dan wordt, joh, net een club om zes uur 's ochtends als de lichten aangaan, safe! Weet je wat echt bizar is, fam? In 1875 in Parijs ging mijn baby er bij het publiek slecht in, dat gekrijs van die viool en die xylofoon, ze waren er niet blij mee, balen! Nu staat dat ding in elke concertzaal als een absolute kanjer, dus wie lacht er nu, mans? Reflectie-momentje, bro: soms moet een stuk eerst door de modder voordat iedereen dope zegt. Maar luister, ik heb nog zat meer in de la, hoor! Neem het deel Fossils uit The Carnival of the Animals, daar laat ik die xylofoon weer lekker met botten rammelen, gaaf toch? Liszt ging zelf op de piano los met mijn dans en Vladimir Horowitz draaide daar in 1942 weer zijn eigen heftige versie van, die spelen ze nog steeds de hele tijd, nice! En die tune van Jonathan Creek op de Britse tv, mattie, die kennen ze ook, wollah! Hebben jullie net zo genoten van de beste momenten uit Danse macabre als ik, of lig je nu met licht aan te slapen, jonguh? Klik op die links en ga lekker verder graven in Danse macabre, net als die doden in hun graf, haha! Want echt, zo'n dans na middernacht blijft in je kop hangen als een deuntje op repeat, vet!
Opname: Louis Fourestier, Public domain