Skeletten op de dansvloer bij Saint-Saëns' Danse macabre
De mooiste momenten
Danse macabre, Op. 40
Ik ben Camille Saint-Saëns, en dit zijn de mooiste momenten uit mijn Danse macabre. Je hoort hoe de solo-viool de zangstem overneemt uit het lied dat ik in 1872 op een gedicht van Henri Cazalis schreef, en daarmee de doden naar de dansvloer roept. Op deze site leren mijn collega-componisten en ik je onze stukken te herkennen zodra je ze hoort, dus probeer het gerust en start de Trainer maar .
---
Twaalf slagen en een viool met een kater
Ik begin met een harp die twaalf keer dezelfde toon speelt, want het is middernacht en zelfs de doden willen weten hoe laat het is. Daarna komt de solo-viool binnen met een schurend geluid, omdat ik de E-snaar een stukje lager heb gestemd, zodat het klinkt alsof de dood zelf de strijkstok vasthoudt.
Een begrafenislied met te veel goede zin
Halverwege laat ik de houtblazers het oude kerkgezang Dies irae spelen, maar in een vrolijke majeurtoonsoort, alsof iemand op een uitvaart ineens een polonaise inzet. Ondertussen rammelt de xylofoon als botten tegen elkaar, en dat vond het publiek bij de première nogal gewaagd.
De haan verpest het feestje
Aan het eind laat ik een hobo de kraai van een haan nadoen, en daarmee is voor de doden het feest meteen afgelopen. Ze keren terug naar hun graven, en hoewel het stuk eerst een koele ontvangst kreeg, is het later toch een geliefd nummer in de concertzaal geworden.
---
Zo sluit ik af: met een haan die de dood een beetje de wind van voren geeft, en met doden die zonder veel omhaal terugkeren naar hun graf. Het is een kort stuk, maar ik heb er een hele nacht in willen stoppen, van de eerste slag van middernacht tot de eerste lichtstreep aan de hemel. Heb je genoten van het ontdekken van de mooiste momenten uit Danse macabre? Ik hoop dat je er nu met andere oren naar luistert, en dat je de harp, de viool en de xylofoon de volgende keer meteen herkent. Er valt namelijk nog veel meer te ontdekken aan Danse macabre. Denk aan de manier waarop het stuk begon als lied, of aan de pianobewerkingen die later van mijn muziek zijn gemaakt. Klik gerust op de links hieronder als je er verder in wilt duiken. Misschien hoor je dan ook nog iets wat je de eerste keer is ontgaan.
Opname: Louis Fourestier, Public domain