Skeletgozers shaken botten los bij Danse macabre van Saint-Saëns
De backstory
Danse macabre, Op. 40
Ayo, ik ben Saint-Saëns, ouwe, en dit is het achterverhaal van mijn Danse macabre, dus schuif fissa aan, mattie! Check, je hoort hoe mijn liedje uit 1872 in 1874 een orkestbeest werd, en hoe een solo viool die zanger gewoon van z'n plek ramde, pure bingo, kanjer! Trouwens gozer, wij componisten leren jou hier ook om onze stukken te herkennen zodra ze knallen, dus ram op de Trainer en laat je skills zien, breezy!
---
Eerst was ik gewoon een liedje, wollah
Jonguh, in 1872 begon ik dit ding als een liedje voor stem en piano, geen orkest, geen gedoe, tintin! De tekst kwam van die dichter Henri Cazalis, mattie, dus die woorden heb ik echt niet zelf uit mijn duim gezogen, geen grap! Ik zat daar lekker te knallen aan de piano, en ik dacht: check, gozer zingt over de dood, klaar, breezy! Maar mijn hoofd bleef maar bonken, bro, want één zingende peer was me veel te braaf voor een heel feestje dansende doden, wollah!Dood op de dansvloer, oude school
Die titel is Frans, ouwe, danse macabre, en het is de middeleeuwse Dance of Death, dus de dood die iedereen opstrijkt voor een dansje, kanjer van een idee! Waar dat woord vandaan komt, wollah, daar ruziën ze nog steeds over, niemand die het écht weet, bro! Sommigen zeggen Latijn, Chorea Machabæorum, de dans van de Makkabeeën, tintin, sjiek hè! Anderen zeggen via Spanje uit het Arabisch, maqabir, dat is gewoon begraafplaatsen, mattie, dus de titel is eigenlijk al een grafkelder met een bassline!Mijn nieuwe hobby: Liszt na-apen, lekker bezig
In de jaren 1870 ging ik helemaal los op het symfonisch gedicht, beest, die vorm van Franz Liszt, check! Ik begon in 1871 met Le Rouet d'Omphale, jonguh, en Danse macabre is nu de bekendste van mijn hele bende, geen cap! Datzelfde jaar werd ik ook nog vicevoorzitter van de Société Nationale de Musique, ouwe, dus ik was officieel een grote baas met een stropdas, wollah! Dat is dus muziek zonder zangers die een verhaal vertellen met alleen instrumenten, mattie, net een film maar dan voor je oren, fissa!Zanger eruit, viool erin, doeii
In 1874 pakte ik mijn liedje weer erbij, bro, en ik smeet de zangstem eruit en zette er een solo viool voor in de plaats, tintin! Het handgeschreven manuscript heeft de datum oktober 1874, wollah, dus dat staat gewoon zwart op wit, jonguh! Het staat in g mineur en het is één lang stuk zonder hoofdstukken, mattie, een orkeststuk met vioolsolo dus helemaal geen opera of ballet, check dat even! Een liedje dat zo groot werd dat de piano d'r niet meer tegenop kon, ouwe, dat was echt een level-up, lekker dan!Première in Parijs, alle ogen op mij
Op 24 januari 1875 ging het los in het Théâtre du Châtelet in Parijs, wollah, wat een avond, bro! Édouard Colonne stond voor de bak met zijn stokje, jonguh, die gozer mocht de dooien wakker schudden, lekker bezig! Het stuk draag ik op aan Caroline Montigny-Rémaury, mattie, dus zij krijgt het cadeau, tintin! Rond 1875 kwam het ook uit bij Durand, Schoenewerk et Cie. in Parijs, beest, dus je kon het gewoon kopen, fissa!Het publiek zei: nee, bedankt, kanjer
Die première ging dus niet zo lekker, wollah, het publiek vond er niks aan, bro! Roger Nichols noemt de kritiek: een "deformed Dies irae", het "horrible screeching" van de solo viool en dan ook nog die xylofoon, mattie, ze waren echt boos! Sommige mensen zeggen dat de recensies maar gemengd waren, ouwe, dus helemaal duidelijk is dat niet, jonguh! En in datzelfde jaar trouwde ik met Marie-Laure Truffot, tintin, maar dat huwelijk was ongelukkig, dus 1875 was voor mij een bagger jaar, wollah!Van flop naar publiekslieveling, jonguh
Later draaide het stuk helemaal om, bro, want het werd een publieksfavoriet in de concertzaal, wollah, wie had dat gedacht! Die violisten die eerst gilden over dat scheve gekrijs, mattie, wilden ineens niet anders meer, tintin! Ik zei zelf dat ze "no longer want their chanterelles tuned otherwise than in E flat", ouwe, dus hun hoogste snaren moeten voortaan op E♭ blijven, check! Eerst uitgejouwd en dan iedereen die d'r gek op is, beest, dat is gewoon een glow-up van jewelste, lekker bezig!Iedereen wou een stukje van mijn skelet
Franz Liszt zelf maakte er een pianosolo-versie van, S.555, wollah, mijn eigen idool die mijn spul coverde, jonguh, ik was helemaal van de kaart! Ernest Guiraud maakte een versie voor piano vierhandig, mattie, dus twee gozers op één kruk, lekker knus, tintin! Ik zelf deed er ook een voor twee piano's en een voor viool en piano in 1877, bro, want ik laat toch geen kans liggen, fissa! En Vladimir Horowitz ging in 1942 helemaal los op die versie van Liszt, ouwe, en zijn gepimpte variant wordt nu het meest gespeeld, kanjer van een remix!Film, ballet en een detective met een bril
Dudley Murphy maakte in 1922 een korte film die Danse Macabre heet, jonguh, met mijn muziek erop, wollah, stille film maar wel met spoken! Natalia Trouhanowa danste erop in 1911, mattie, en Anna Pavlova deed het ook, dus de grote dansdames wilden allemaal als skelet door het stuk heen, tintin! Op de Britse tv is het zelfs de titelmuziek van Jonathan Creek, bro, dus mijn dooien zingen mee elke aflevering, lekker bezig! Van de concertzaal naar je bank, ouwe, ik ben echt overal, beest, zelfs bij mensen die nog nooit een viool van dichtbij hebben gezien!Mijn botten kwamen nog een keer terug
Dat idee met de xylofoon die rammelt als botten vond ik zelf zo goed, wollah, dat ik het later nog eens gebruikte, jonguh! In "Fossils" uit The Carnival of the Animals rammelen ze weer, mattie, dus dezelfde skeletten in een andere outfit, tintin! Zo'n dierenfeest met stokoude beesten, bro, dat is echt mijn humor, kanjer, mijn eigen recycle-circus! Dus als je nu die xylofoon hoort rammelen, ouwe, dan weet je: ik had het al in 1874 bedacht, geen cap, en ik lach me nog steeds dood, doeii!---
Yo yo, jonguh, dat was em dan, mattie: van een liedje uit 1872 tot een hele dodendans met orkest, wollah, wat een reis! Was het lekker bezig, ouwe, of had je er geen zak aan, tintin? Zeg het me, bro, vond jij het een kanjer van een verhaal over mijn Danse macabre, of ben je al breezy weggedommeld, haha? Want check, er zit nog zoveel meer in dit beest, gozer! Denk aan die xylofoon die ik later weer uit de kast trok voor de fossielen in Le Carnaval des animaux, mattie, dat botten-gerammel liet me gewoon niet los, geen grap! En weet je wat nog meer knalt, ouwe, Franz Liszt zelf ging er achter de piano op los met een eigen bewerking, wollah, wat een gozer! Daarna pakte Vladimir Horowitz die versie in 1942 en ramde er zijn eigen gekkigheid in, jonguh, en díé wordt nu het vaakst gespeeld, no cap, fissa fissa! Dus niet blijven hangen, bro, want er valt nog genoeg te graven, net als die skeletten, tintin! Klik op die links hier op de pagina en duik er lekker verder in, kanjer, dan ben jij zo meteen zelf de baas van de dansvloer, doeii!