Slaapgabber fixeert comaverhaal achter het Lullaby (Wiegenlied) van Brahms
De luistergids

Solo-stem en toetsen op standje sluimer, wollah!

Ewa strijder, kom hier met je oren, want bij Lullaby (Wiegenlied) geen heel orkest met toeters en pauken in de booth, nee man, gewoon één solo-stem en één piano die samen de tent verbouwen, echt beest! Spits je oren goed voor die toetsen, niffo, want in die linkse en rechtse klauwen zit zo'n syncopische bounce verstopt die achter de rug van de zanger om stiekem een eigen melodietje staat te flexen, kaolo slim! Ondertussen glijdt die zanglijn er bovenop als boter op een hete pan, mattie, zó soepel en rustig dat je oogleden vanzelf drie kilo per stuk gaan wegen, geen speld tussen te krijgen! Luister dus niet alleen naar de woorden, ouwe, maar vang die hele wisselwerking tussen stem en klavier, alsof twee dikke gabbers elkaar midden in de nacht naar bed staan te praten, jonguh!

Waarom deze slaappokoe zo heet, broer!

Check, officieel knal ik Wiegenlied in Es-groot, Op. 49, nr. 4 op het papier als vierde track van mijn bundel Fünf Lieder, Op. 49, want ja, een gozer moet zijn administratie wel strak op orde houden voor de uitgever, tintin! Simpel gezegd betekent die titel gewoon slaapliedje voor bij de wieg, mattie, gefikst om die kleine Hans Faber in Wenen na zijn geboorte lekker te laten pitten zonder dat hij de hele buurt bij elkaar krijst! Op straat in de Engelstalige wereld noemt iedereen die banger trouwens Brahms's Lullaby of Cradle Song, niffo, omdat ze mijn naam er gewoon keihard aan vastplakken zodra die wieg begint te schommelen! En heel veel mensen kennen 'm ook direct van de eerste woorden Guten Abend, gut' Nacht, wollah, zo'n opening die meteen binnenkomt alsof ik persoonlijk je dekbed tot aan je kin kom optrekken, ouwe!

Eén blokje van zestien maten op repeat, geen grap!

Luister dan, voor de vorm van Lullaby (Wiegenlied) hoefde ik echt geen ingewikkelde sonate of rondo uit de grond te stampen, broer, ik koos gewoon voor een strofische opzet die staat als een huis! Dat houdt in dat ik één gruwelijk blok van zestien maten heb gebouwd dat voor elk couplet weer precies hetzelfde langskomt, niffo, lekker overzichtelijk zodat je hersens niet hoeven te zweten voor het slapengaan! Eerst droppen we dat eerste couplet en daarna rollen we met exact dezelfde noten door naar couplet nummer twee, mattie, een keiharde herhaling die je langzaam maar zeker richting dromenland wiegt! Hou je vast, jonguh, want in de volgende alinea's trek ik die twee delen één voor één voor je open zodat je precies weet waar de magie zit, kaolo lauw!

Deel 1: Rozijnen in je bed en een geheime wals, niffo!

We trappen dat eerste deel van zestien maten af in Es-groot en een chille driekwartsmaat op standje Zart bewegt, strijder, dus alles beweegt superzachtjes terwijl die tekst uit Des Knaben Wunderhorn over roosjes en anjers begint te spitten! Terwijl die stem rustig opbouwt, speelt de piano stiekem een verborgen tegenmelodie op basis van S'is anderscht van Alexander Baumann, wollah, een knipoog naar die goede oude tijd met Bertha Faber! Halverwege klimt de melodie ineens omhoog bij de belofte dat je morgenochtend weer wakker wordt, ouwe, een kleine sprong in de energie die voelt alsof iemand even de gordijnen opentrekt! Uitgever N. Simrock bracht het stuk in november 1868 in Berlijn eerst alleen met dit ene couplet uit, broer, en toen het meteen ontplofte maakte ik nog de droge grap dat hij er ook een mineur-versie van kon drukken voor stoute kinderen, echt ziek!

Deel 2: Engeltjes op de uitkijk voor ronde twee, mattie!

Voor het tweede deel pakken we precies dezelfde zestien maten in Es-groot weer op, jonguh, maar nu knal ik er een tekst onder die Georg Scherer in 1849 heeft geschreven en die ik na die eerste druk nog heb toegevoegd! De sfeer verschuift hier van bloemetjes naar engeltjes die je bed bewaken in het donker, niffo, waardoor diezelfde rustige driekwartsmaat ineens nog een tikkie dieper en dromeriger binnenkomt! Net als in de eerste ronde trekt die zanglijn halverwege weer even de hoogte in om je een kerstboom vol zoete dromen te beloven, strijder, voordat de boel weer helemaal terugzakt naar standje winterslaap! Op die laatste zachte klanken van slaperige oogjes dooft de piano helemaal uit in Es-groot, wollah, en als je dan nog niet ligt te snurken ben je echt van beton gemaakt, ouwe!

Knal 'm aan en ga lekker onderuit, jonguh!

Ewa broer, nu is het jouw beurt om Lullaby (Wiegenlied) zelf te gaan beleven, dus pak je rust en maak het jezelf gemakkelijk! Ramdak op die afspeelknop, mattie, en laat jezelf helemaal wegzakken in die zachte golven van mijn muziek, geen twijfel! Hou tijdens het luisteren effe in je achterhoofd wat we net allemaal hebben besproken over die piano en die twee coupletten, niffo, dan hoor je elk geheim detail voorbijkomen! Ik hoop dat deze trip door mijn Lullaby (Wiegenlied) voor jou net zo gruwelijk voelt als voor mij toen ik 'm in elkaar sleutelde, wollah, geniet ervan, strijder!