Sneue oorlogstraantjes uitspitten bij Elgars Cello Concerto in E minor, Op. 85
I. Adagio – Moderato
Cello Concerto in E minor, Op. 85
Ewa mattie, ik ben Elgar en ik ga je het eerste deel, Adagio – Moderato, haarfijn uitleggen, wollah! Check, in een minuut of acht hoor je een zware intro en dan een driedelige cellozang die peinzend en treurig klinkt, ouwe, en dat plakt als kauwgom in je hoofd, safi! Probeer het zelf, gozer: mijn mede-componisten en ik leren je hier ook om stukken te herkennen zodra ze klinken, dus trap de Trainer af , beest!
---
Zo luister je, zonder diploma
Yo mattie, jij hoeft geen snars van klassiek te snappen, ik leg het je in drie tellen uit, wollah! Check alleen die solocello, jonguh: dat is de hoofdgozer, die praat, zingt en huilt alsof hij zijn ex aan de lijn heeft, safi! Het orkest eronder, met strijkers, hout, koper en de pauken als bonkende buurman, is zijn entourage, breezy, en die duwen hem zachtjes vooruit als een kanjer van een roadie! Dus koptelefoon op, ouwe, en volg alleen die ene stem door de drukte heen, dan ben jij fissa een beest in luisteren!Een titel als een menukaart
Ewa, die titel, Adagio – Moderato, lijkt zwaar op de kaart van een Italiaanse pizzatent, maar het zijn gewoon twee tempo-tags, gozer! Adagio is rustig aan, bro, zo slow dat een slak je inhaalt en dan nog lacht ook, tintin! Moderato is daarna een normaal wandeltempo, mattie, niet te snel en niet te traag, lekker bezig zonder dat iemand hoeft te hijgen! Ik zette ze achter elkaar omdat het stuk eerst diep adem moet halen en dan pas op pad gaat, hatsikidee, en zo weet jij meteen wat je te wachten staat!De vorm: een sandwich met een voorgerecht
Check, de vorm kiezen was een avontuur op zich, jonguh, want keuzes zat, sonate, rondo, noem maar op, mijn hoofd was een drukke bushalte! Het werd een ternaire vorm met een intro ervoor, bro, oftewel een sandwich met een amuse op het bordje, wollah! Dus eerst een intro, dan deel A, dan een middenstuk, en dan komt A weer terug als een boemerang, mattie, kei simpel! Die vier stukken neem ik zo één voor één met je door, gozer, dus hou je vast, want dit wordt dope!Deel 1: De cello klopt aan zonder bel
Yo, deel 1 is die intro, ouwe, en die staat in Adagio, dus zwaar slow-mo, met die cello die in E minor alleen op het toneel staat als een gozer op een leeg plein! Nog geen feest van het hele orkest, mattie, die cello gooit eerst zijn gevoel op tafel en dat is één grote zucht, tintin! De sfeer is zwaar en plechtig, jonguh, alsof iemand de gordijnen dichtdoet voor een dramatische film, wollah! Dit is gewoon het voorprogramma, breezy, want het echte verhaal moet nog beginnen en dat komt fissa!Deel 2: Wandelen met een brok in je keel
Ewa, dan pakt het Moderato het over, bro, en daar begint deel A, het echte hoofdverhaal, safi! Het tempo schuift van snurk-slow naar een normaal wandeltempo, kanjer, dus de muziek loopt lekker door in plaats van te blijven hangen! De cello zingt een lange lijn, gozer, die klinkt zwaar als een brief die je nooit durft te versturen, scheef mooi! Onthoud die melodie goed, mattie, want hij komt straks terug en dan roep jij: hatsikidee, die ken ik, yallah!Deel 3: De plottwist in het midden
Check, deel 3 is het middenstuk van mijn sandwich, jonguh, en daar draait de sfeer om als een pannenkoek! De muziek zoekt andere kleuren op, bro, en het orkest mag meer mee-kletsen, wollah, dus het wordt wat voller en drukker op de block! Het voelt even alsof de wolken openbreken, mattie, maar die cello houdt die mooie droefheid er gewoon in, tintin! Zie het als de plottwist in een serie, ouwe, je denkt dat je het snapt en ineens flikt de muziek je een ander gezicht, breezy!Deel 4: De boemerang landt
Ewa, deel 4 is de terugkeer van A, gozer, dus die melodie van eerder staat weer voor je neus, safi! Dat is de kracht van een ternaire vorm, jonguh: het eind lijkt op het begin, net als een oude maat die na een lange reis weer op je stoep staat, bam! Maar jij bent zelf niet meer dezelfde, bro, want je hebt dat middenstuk gehoord en nu klinkt dezelfde melodie zwaarder, fissa gevoelig, wollah! Zo'n acht minuten na de start doe ik de deur zachtjes dicht, ouwe, en dan staat het volgende deel al te trappelen, lekker bezig!Knop erop en laat je gaan
Yo, nu ben jij aan de beurt, mattie: druk op die play-knop en laat je meesleuren door de muziek, wollah! Hou onderweg in je achterhoofd wat ik je net verteld heb, gozer: de intro, de wandelende melodie, de plottwist en de terugkeer, check! Ik hoop dat jij net zo zwaar tintelt bij mijn Adagio – Moderato als ik toen ik het in elkaar zette, jonguh, echt waar, breezy! En als je klaar bent, ouwe, ben je geen leek meer maar een kanjer die zelf kan zeggen: dat was dope, safi!---
Yo mattie, was dat lekker of was dat lekker, die luistergids over I. Adagio – Moderato uit mijn Cello Concerto in E minor, Op. 85, jonguh, wollah? Echt, ik hoop dat je er een beetje van gaan janken bent, tintin, want zo hoort het, safi! Maar check, ouwe, dit was nog maar het voorgerecht, want er valt nog zwaar veel meer te ontdekken aan dat hele concerto, breezy! Er zitten nog drie delen achter, gozer, en elk deel bonkt weer op zijn eigen manier, geen grap! Dus ewa, klik fissa op die links hierboven en hieronder, kanjer, en duik verder in mijn Cello Concerto in E minor, Op. 85, dan word jij een echt beest in luisteren! Ik zeg het je nog één keer, mattie: laat die cello maar praten en hou je oren wijd open, want hij heeft nog zat te vertellen, hatsikidee!