SYLVIA VAN DELIBES
HET VERHAAL IN HET KORT

Sylvia ontcijferd: een jageres die niets van liefde wilde weten

Ik schreef Sylvia als ballet in drie bedrijven, en Tchaikovsky noemde het in 1877 het eerste ballet waarin de muziek niet alleen de hoofdzaak is, maar het enige dat ertoe doet. Bij de première in 1876 in het Palais Garnier in Parijs bleef het onthaal matig, dus een directe hit was het zeker niet. Het verhaal is gebaseerd op Aminta van Torquato Tasso en bevat alles wat een goede serie nodig heeft: een trotse jageres, een verliefde herder, een jager met slechte bedoelingen en een god van de liefde die zich niet laat bespotten. Blijf bij me, want ik neem je mee door drie bedrijven vol ontvoering, list en een verrassende wending in de tempel van Diana.

Vier karakters die elkaar het leven niet makkelijk maken

Sylvia is een nimf en jageres die zich helemaal aan Diana heeft gewijd, trots, vastberaden en overtuigd dat liefde iets is voor andere mensen, dus ze spot openlijk met de god van de liefde, en precies die hooghartigheid zet het hele verhaal in beweging.
Aminta is een zachtaardige, oprechte herder die het heilige bos binnenloopt op het slechtst denkbare moment, want als Sylvia op het beeld van Eros schiet, beschermt hij het en raakt hij gewond, waarmee zijn moed en trouw meteen de kern van het verhaal worden.
Orion is de schurk van het verhaal, een jager met een hard hart die juicht als Aminta gewond raakt, Sylvia meevoert naar zijn eiland en denkt haar te winnen met juwelen en wijn, maar zich vergist in haar karakter, wat hem uiteindelijk duur komt te staan.
Eros, de god van de liefde, trekt vanuit de coulissen aan de touwtjes: wordt hij bespot, dan slaat hij terug door Sylvia te treffen, daarna wekt hij Aminta weer tot leven en brengt hij Sylvia naar de tempel van Diana, alsof hij een toneelstuk bijstuurt.

Eerste bedrijf: een pijl in het verkeerde hart

Een heilig bos, een indringer Het ballet begint in een heilig bos waar boswezens de god Eros vereren, en midden in die plechtigheid loopt de herder Aminta ongevraagd binnen, waarmee de spanning er meteen in zit, want je voelt dat de plechtige rust van korte duur zal zijn en dat Sylvia er nog aan moet komen.
Sylvia schiet op Eros Sylvia komt met haar jageressen het bos in, bespot de god van de liefde en schiet op zijn beeld, en in hun dans, waar de Valse Lente bij hoort, voel je hoe zelfverzekerd en onaantastbaar deze jonge vrouwen zich wanen, terwijl hun spot niet ongestraft zal blijven.
Een antwoord van Eros Aminta werpt zich tussen het beeld en Sylvia en raakt gewond, waarop Eros terugslaat en Sylvia treft, zodat de jageres die niets van liefde wilde weten in één klap het slachtoffer wordt van precies datgene waarmee ze de spot dreef, en daarmee is het lichte begin voorbij.
Orion grijpt zijn kans Orion juicht om de wond van Aminta en voert Sylvia mee, waarna Eros de gewonde herder weer tot leven wekt en hem vertelt wat er is gebeurd, zodat het eerste bedrijf eindigt met een verdwenen nimf, een geschrokken herder en een god die nog lang niet klaar is.

Tweede bedrijf: wijn, list en een grot vol bedoelingen

Juwelen en wijn In de grot van Orion, op zijn eiland, probeert hij Sylvia te verleiden met juwelen en wijn, maar zij laat zich door niets of niemand imponeren en weigert elk aanbod, waardoor je al snel doorhebt dat hier geen hulpeloos slachtoffer staat maar een jageres die zelfs gevangen haar kop koel houdt.
Een listige zet Sylvia maakt Orion dronken en ontsnapt dan met list, zodat de schurk zichzelf te grazen neemt met precies de wijn waarmee hij haar wilde overhalen, en het publiek mag even genieten van haar gewiekstheid, want sinds haar ontvoering heeft zij nu zelf het heft in handen.
Een roep om Eros Eenmaal vrij roept Sylvia de hulp in van Eros, juist de god die ze eerder bespotte, wat laat zien hoe ver ze gekomen is, en hij antwoordt met een visioen van Aminta waarin ze voor het eerst begrijpt wat er in haar eigen hart is veranderd.
Naar de tempel Eros brengt Sylvia daarna naar de tempel van Diana, een veilige haven zou je denken, maar het tweede bedrijf laat je achter met een open vraag, want een jageres die verliefd is geworden staat nu tegenover de godin die zij altijd diende.

Derde bedrijf: een feest met een ongewenste gast

Een bacchanaal aan zee Het derde bedrijf speelt aan de kust vlak bij de tempel van Diana, waar een bacchanaal in volle gang is terwijl Aminta wacht, en in de Cortège de Bacchus trekt de feestelijke stoet voorbij met een gewicht en een glans die de zorgen even naar de achtergrond duwen.
Orion volgt op de voet Sylvia arriveert met Eros aan haar zijde en komt bij Aminta, maar Orion volgt haar op de voet, zodat het feest even kantelt naar dreiging en iedereen voelt dat er een afrekening aankomt die niet lang meer op zich laat wachten.
Diana slaat toe Diana grijpt in en slaat Orion neer, waarmee de ontvoerder zijn straf krijgt, maar de godin is nog niet zacht gestemd en wijst de geliefden aanvankelijk af, zodat de spanning tot het laatste moment aanhoudt, juist nu het geluk binnen handbereik lijkt.
Diana denkt terug Dan herinnert Diana zich haar eigen sterfelijke liefde, de herder Endymion, en dat zachte moment doet haar besluiten Sylvia en Aminta te zegenen, zodat een verhaal dat begon met spot om de liefde eindigt met een godin die de liefde zelf een plek geeft.