Van zonsopgang tot trollenhol bij Griegs Peer Gynt Suite No 1
De mooiste momenten
Peer Gynt Suite No. 1, Op. 46
Ik ben Edvard Grieg, en wat je hier hoort zijn de mooiste momenten uit mijn Peer Gynt Suite No 1. Je hoort onder meer hoe het thema van In the Hall of the Mountain King fluisterzacht begint in de lage instrumenten en steeds sneller en wilder wordt, tot het als een losgebroken stoet eindigt. Op deze site leren mijn collega-componisten en ik je ook om onze stukken te herkennen zodra ze klinken, dus probeer het gerust met de Trainer .
---
Een ochtend zonder wekker
Ik open Morning Mood met een fluit die een heel eenvoudig melodietje speelt, zo rustig dat je bijna hoort hoe iemand zijn ogen opendoet en daar nog helemaal geen haast mee heeft. Daarna neemt de hobo het melodietje over en geven ze het om en om aan elkaar door, als twee mensen die elkaar bij de deur beleefd voor laten gaan.
Hier valt niets te lachen
Ik laat Åse's Death beginnen met zachte, zingende strijkers in b-klein, en het tempo is zo langzaam dat de tijd zelf op zijn tenen lijkt te lopen. Andante doloroso betekent zoiets als 'rustig en met verdriet', wat ik eerlijker vond dan er 'neem maar vast een zakdoek' boven te zetten.
Een dansje op sokken
Ik geef Anitra's Dance alleen strijkers en een triangel mee, want een dansje dat zacht en fijn moet klinken, kun je moeilijk door een tuba laten aankondigen. Het is een mazurka in a-klein, en je begrijpt wel waarom Peer, die zich voor een profeet uitgeeft, niet lang nodig heeft om voor haar te vallen.
Sluipen naar de koelkast
Ik begin In the Hall of the Mountain King heel zacht en langzaam met cello's, contrabassen en fagotten, als iemand die midden in de nacht op zijn sokken naar de koelkast sluipt. Daarna herhaal ik dezelfde melodie steeds hoger en sneller, tot het hele orkest als een trollenhorde door de zaal rent, en eerlijk gezegd vond ik het zelf wel een beetje naar koeienvlaaien ruiken.
---
Zo, dat waren de momenten uit de Peer Gynt Suite No 1 die ik graag met je wilde delen. Als ik erop terugkijk, vind ik het nog steeds een beetje bijzonder dat ik in 1874 maar met tegenzin ja zei tegen dit werk. Uit die aarzeling zijn een rustige ochtend, een stil afscheid, een zacht dansje en een stoet trollen voortgekomen, en dat had ik toen niet kunnen bedenken. Heb je genoeg plezier gehad aan dit verhaal over de mooiste momenten van de Peer Gynt Suite No 1? Ik hoop dat je de muziek nu met andere oren hoort en dat je bij de fluit in Morning Mood of bij de lage strijkers in In the Hall of the Mountain King even een glimlach niet kunt onderdrukken. Toch is dit nog maar een deel van het verhaal, want er valt in de Peer Gynt Suite No 1 nog veel meer te ontdekken. Je kunt bijvoorbeeld letten op de manier waarop de instrumenten elkaar afwisselen, of op hoe het toneelstuk waaruit ik de muziek heb gehaald de klanken een nieuwe betekenis geeft. Ik nodig je daarom van harte uit om op de links hieronder te klikken en verder te luisteren en te lezen. Neem er rustig de tijd voor, want deze muziek wordt mooier naarmate je haar beter leert kennen.